Heb je al van kanna gehoord?
Kanna, ofwel Sceletium tortuosum, is een vetplantje dat oorspronkelijk voorkomt in het droge, zuidwestelijke gedeelte van Zuid Afrika. Traditioneel werd kanna gebruikt door de San en Khoikhoi stammen in de Noord- en West-Kaap. Ook heeft het plantje voor een lange tijd een belangrijke rol gespeelt als handelsproduct binnen de westerse cultuur.
Kanna werd voor het eerst gemeld in 1610, toen Engelse en Duitse handelschepen op weg waren naar ‘Oost Indië’. Toen ze arriveerden op Kaap Goede Hoop gingen ze op zoek naar ‘ningin’wortel of ‘ningimm’wortel, wat gelijkwaardig zou zijn aan de kostbare ginsengwortel die ze vanuit Japan en China meenamen.
Origine
Het Khoisam-volk (San en Khoikhoi stammen) heeft Kanna voor honderden, misschien wel duizenden jaren gebruikt voor sociale en spirituele doeleinden. Er wordt gedacht dat de San oorspronkelijk gebruik maakten van Kanna om hun stress en angst te verminderen, voordat ze gingen jagen. Tegenwoordig wordt het plantje multifunctioneel gebruikt voor het behandelen van verschillende aandoeningen, waaronder misselijkheid, koliek, buikpijn, hoofdpijn en als algemeen kalmeringsmiddel. In de eerste Westerse beschrijvingen werd het middel als hallucinogeen bestempeld. Vandaag weten we dat dat niet het geval is. Het is meer, zoals Simon van der Stel (1685) het beschreef: een mild stimulerend kruid dat ervoor zorgt dat de gebruiker zich lichtelijk opgewekt voelt.
Actieve ingrediënten
Kanna bestaat uit een zeer complexe mix van chemische stoffen, maar liefst 32 verschillende soorten! De meest belangrijke inhoudsstoffen zijn mesembrine, mesembrenone, ∆7-mesembrenone, mesembrenol and tortuosamine. Men heeft vastgesteld dat mesembrine een SRI (Serotonine Reuptake Inhibitor) is en mesembrenone zowel een SRI als een PDE4-remmer. De combinatie van SRI en PDE4-remmer is werkt mogelijkerwijs synergetisch en kan een therapeutische waarde hebben omdat de PDE4-remmer de gevoeligheid voor RSI niet afremt. Verder geven sommige studies aan dat PDE4 een positief effect kan hebben op de cognitieve functies en algemene gezondheid van het brein.
Traditioneel gebruik
Geschriften die terug gaan tot 1763 geven aan dat de meest voorkomende methode van consumptie via fermentatie werd gedaan. Leden van de stam oogstten de plant, maalden de plant fijn en lieten het vervolgens tot 8 dagen fermenteren. Vervolgens kauwden ze op de plant om op die manier het sap binnen te krijgen. Het is aangetoond dat het fermentatieproces chemische veranderingen veroorzaakt, waaronder een vermindering van het mesmbrine-niveau en verhoging in het mesembrenone-niveau.
Modern gebruik
Tegenwoordig kan de plant gebruikt worden door het te kauwen, te roken, te snuiven of te drinken. Elke manier geeft zo zijn eigen effect. Snuiven is naar alle waarschijnlijkheid de snelst-werkende methode en waarbij slechts een kleine hoeveelheid gebruikt hoeft te worden. Een nadeel van snuiven kan zijn dat het een ‘drip’ veroorzaakt: een bittere smaak die ontstaat wanneer de kanna de neusholte verlaat en de keel binnenkomt. Om deze vieze smaak te voorkomen kan men ervoor kiezen ofwel te kauwen. Je kunt het eventueel met een kauwgom combineren. Ook is het mogelijk om thee te maken met kanna en om het te roken.
Bij Sirius kun je zelfs een kanna poeder vinden dat bedoelt is om te gebruiken met een vaporizer. Wanneer de kanna wordt ingeademd beginnen de effecten sneller op te komen en zijn van kortere duur. Wanneer de kanna oraal wordt ingenomen duurt het wat langer voor de effecten opkomen, maar duurt de ervaring ook langer.
Effecten
Over het algemeen worden de opgewekte en euforische effecten gevolgd door een meer relaxt gevoel. De effecten van kanna kunnen variëren qua intensiteit, afhankelijk van je eigen lichaam, wat je precies consumeert en de manier waarop. Als je een extract gebruikt zoals UC2 of ET2, kun je een sterker effect verwachten dan de niet-extracten zoals het Kanna poeder of Kanna snuff.
Vele zien kanna als een goed middel om angsten te verminderen. Het is niet aanbevolen om Kanna voor lange tijd achter elkaar te gebruiken. Wanneer je cannabis of alcohol combineert met Kanna kan ze synergetisch met de andere middelen werken en ze versterken.
‘Priming’
Sommige mensen ervaren sterke effecten van Kanna, anderen kunnen er minder van voelen. Het is mogelijk dat mensen die aanvankelijk minder voelen van Kanna eerste gewend moeten raken aan de stof. Dit wordt ook wel ‘priming’ genoemd. ‘Priming’ betekent dat sommige mensen Kanna een aantal keer moeten gebruiken voordat ze het volle effect van de plant ervaren. Hoewel het algemeen bekend is en ver terug gaat in de tijd tot de eerste Khosan-stam, is er verder niet veel wetenschappelijk bewijs voor de effectiviteit hiervan.
Waarschuwing
Kanna lijkt een behoorlijk veilig middel te zijn, met geen bekende complicaties op korte- of lange termijn. Hoe dan ook blijft het een SRI. Een SRI kan zeer gevaarlijke consequenties veroorzaken wanneer het gecombineerd wordt met andere SRI’s of met MAO-remmers (monoamine oxidase remmers), waaronder Peganum harmala, Banisteriopsis caapi, Passiebloem (Passiflora incarnata) en yohimbe.
Vond jij dit artikel interessant en schrijf je zelf ook graag? We zijn altijd op zoek naar mensen die onze passie voor natuurlijke producten delen, en dit kunnen omzetten naar toffe teksten. En we hebben hier een aantrekkelijke beloning voor. Bekijk alle informatie voor schrijvers.